۲۳ آبان ۱۴۰۵ — اگر امروز در آمریکا تصمیم بگیرید برقکار شوید، وارد شغلی میشوید که تقریباً هر ساختمان، کارخانه و دیتاسنتری به آن نیاز دارد: در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۲۱ هزار برقکار در آمریکا کار میکردند و میانهٔ حقوق سالانهشان در مه ۲۰۲۵ به ۶۳٬۱۹۰ دلار رسیده است؛ بالاتر از میانهٔ همهٔ شغلها (۵۰٬۹۸۰ دلار) و بالاتر از میانهٔ خود مشاغل ساختمانی (۵۸٬۱۵۰ دلار). تفاوت این قسمت با قسمتهای قبلی سری در «درِ ورود» آن است: نه دانشگاه میخواهد، نه شهریهٔ سنگین؛ دیپلم دبیرستان کافی است تا وارد کارآموزیای شوید که از همان سال اول حقوقدار است. بهایش زمان است: چهار تا پنج سال کارآموزی تا عنوان Journeyman، و یک آزمون و مجوز ایالتی که بدون آن، کار مستقل قانونی نیست. این قسمت از سری «داستان یک شغل» همان مسیر را قدمبهقدم طی میکند؛ با دو درِ ورود: شروع از صفر در آمریکا، و آمدن با سابقهٔ برقکاری از ایران.
گام اول؛ از صفر: دیپلم، بعد کارآموزیِ حقوقدار
سطح معمول ورود به این شغل، به تعریف اداره آمار کار (BLS)، دیپلم دبیرستان یا معادل آن است. راه اصلی، کارآموزی (Apprenticeship) است: برنامهای چهار یا پنجساله که در آن، طبق BLS، در هر سال معمولاً ۲٬۰۰۰ ساعت آموزش حین کارِ حقوقدار زیر نظر برقکار باتجربه میگذرانید و همزمان آموزش فنی میبینید — نظریهٔ برق، نقشهخوانی، ریاضی، الزامات کد برق، ایمنی و کمکهای اولیه — و در برخی برنامهها آموزش تخصصیتر مثل سیستمهای اعلام حریق و آسانسور هم هست. دستمزد کارآموز از برقکار کامل کمتر است، اما با هر سال و هر مهارت تازه بالا میرود؛ یعنی در این مسیر، بهجای اینکه برای مدرک پول بدهید، حین یادگیری پول میگیرید.
حامیان این برنامهها عمدتاً دو دستهاند: اتحادیهها (کمیتههای مشترک کارآموزی JATC) و انجمنهای پیمانکاران؛ برخی پیمانکاران هم برنامهٔ آموزشی خودشان را دارند که الزاماً «کارآموزی ثبتشده» نیست. راه دوم ورود، مدرسهٔ فنی است: دورههای مدار، ایمنی و مبانی برق که فارغالتحصیلانش معمولاً برای ورود به کارآموزی اعتبار میگیرند. و راه سوم برای کهنهکارها: سابقهٔ برقکاری نظامی یا ساختمانی میتواند با ارزیابی و آزمون، کارآموزی را کوتاه کند.
هزینهٔ این شروع را با مثال واقعی منطقهٔ خودمان ببینید: برنامهٔ پنجسالهٔ Inside Wireman کمیتهٔ کارآموزی IBEW Local 26 — که حوزهاش واشنگتن دیسی، مریلند و بخش بزرگی از ویرجینیا (از جمله ویرجینیای شمالی) است و در هر سه حوزه ثبت و تأیید شده — دستکم ۸٬۰۰۰ ساعت آموزش حین کار + ۹۰۰ ساعت آموزش کلاسی در پنج سال میخواهد و صفحهٔ رسمی برنامه آن را بدون شهریه معرفی میکند: آموزش از سازوکار مشترک اتحادیه و پیمانکاران تأمین میشود و کارآموز بدهی دانشجویی بالا نمیآورد. در برابر، پذیرش این برنامهها رقابتی و دورهای است و ظرفیتشان نامحدود نیست. مسیرهای انجمنهای پیمانکاران (مانند برنامههای کارآموزی برق در ویرجینیای شمالی) معمولاً ساختار مشابهی دارند — ۸٬۰۰۰ ساعت کار و چندصد ساعت کلاس — اما شرایط مالیشان را باید از خود برنامه گرفت. (منبع ساعتها و بدونشهریه بودن: صفحهٔ رسمی آموزش IBEW Local 26، بازبینی نوامبر ۲۰۲۶؛ منبع ساختار عمومی کارآموزی: BLS)
یک تمایز را از همین ابتدا روشن کنید، چون کل مسیرتان را تعیین میکند: کارآموز (Apprentice) تازهکارِ تحت نظارت است؛ Journeyman برقکار کاملِ دارای مجوزی است که میتواند مستقل کار کند؛ و Master پلهٔ بالاتر است — شرط لازم برای سرپرستی و برای اینکه یک کسبوکار پیمانکاری برق روی نام شما سوار شود. همهٔ آمار حقوقی این قسمت، مثل همهٔ آمار رسمی، ترکیبی از همهٔ این پلههاست؛ حقوق کارآموز پایینتر از میانه است و سقف بازار مال Journeyman و Masterهای باتجربه است.
گام دوم؛ مجوز Journeyman، قدمبهقدم (مثال ویرجینیا)
در بیشتر ایالتها برقکار باید آزمون بدهد و مجوز بگیرد و جزئیات از ایالتی به ایالت دیگر فرق میکند. ناظر ویرجینیا ادارهٔ مقررات حرفهای و شغلی (DPOR)، هیئت پیمانکاران، برنامهٔ Tradesman است و مجوزش ایالتی و یکپارچه است. ترتیب قدمها چنین است:
یک. شرایط پایه. دستکم ۱۸ سال سن، دیپلم یا معادل آن برای ورود به کارآموزی، و برای درخواست مجوز: شمارهٔ تأمین اجتماعی یا شمارهٔ کنترل DMV ویرجینیا و مدرک هویتی دولتی. (فرم رسمی DPOR، نسخهٔ ژوئیهٔ ۲۰۲۶)
دو. سابقه و آموزش را کامل و مستند کنید. فرم رسمی ویرجینيا برای صلاحیت آزمون Journeyman چند ترکیب را میپذیرد؛ رایجترینش چهار سال سابقهٔ عملی + ۲۴۰ ساعت آموزش حرفهای رسمی است. آموزش بیشتر، سابقهٔ لازم را کم میکند: پنج سال + ۱۶۰ ساعت، شش سال + ۸۰ ساعت، هفت سال یا بیشتر + فقط ۴۰ ساعت. دو میانبر تحصیلی هم هست: کاردانی یا گواهی دوسالهٔ مرتبط + دو سال سابقه، یا کارشناسی مهندسی مرتبط + یک سال سابقه. و یک راه «سابقهٔ محض» هم هست: هشت سال سابقهٔ عملی که افرادی که کارتان را دیدهاند آن را تأیید کنند. در همهٔ راهها، سابقه با «فرم تأیید سابقهٔ فردی» و گواهیها و ریزنمرات رسمی اثبات میشود. کسی که کارآموزی ثبتشدهٔ ویرجینیا را تمام کرده، پروندهاش از مسیر همان برنامه جلو میرود و برخی حامیان کارآموزی حتی از آزمون معافاند.
سه. درخواست به DPOR. فرم «درخواست آزمون و مجوز Tradesman» را با مدارک سابقه و آموزش میفرستید؛ هزینهٔ درخواست روی فرم جاری (ژوئیهٔ ۲۰۲۶) ۱۷۱٫۷۵ دلار است. اول هیئت صلاحیتتان را تأیید میکند، بعد نوبت آزمون میرسد.
چهار. آزمون PSI. آزمون Journeyman برق ویرجینیا را شرکت PSI برگزار میکند: طبق بولتن رسمی نامزدها ۷۰ پرسش در ۲۱۰ دقیقه، کتابباز، با قبولی در ۴۹ پاسخ درست (۷۰٪)؛ ستون فقراتش کد ملی برق (نسخهٔ ۲۰۲۰ NEC) است و بخشی از پرسشها هم مقررات Tradesman خود ویرجینیاست. سقف هزینهٔ آزمون در آییننامهٔ ویرجینیا برای Journeyman ۱۰۰ دلار است (برای Master، ۱۲۵ دلار). مجموع هزینهٔ دولتی رسیدن به مجوز Journeyman در ویرجینیا — درخواست + آزمون — بنابراین حدود ۲۷۱٫۷۵ دلار میایستد؛ پول اصلی این مسیر «زمانِ سابقه» است، نه هزینهٔ دولت. یک نکتهٔ زبانی مهم: فرم DPOR برای زبان آزمون فقط دو گزینه دارد، انگلیسی یا اسپانیایی — گزینهٔ فارسی وجود ندارد.
پنج. از Journeyman تا Master و پیمانکاری. Master شدن در ویرجینیا یک سال سابقه بهعنوان Journeyman دارای مجوز میخواهد (یا نه سال سابقهٔ تأییدشده) و آزمون جدا و سختتر خودش را دارد. برای حفظ مجوز هم آموزش مداومِ بهروزرسانی کد لازم است. و اگر بخواهید کسبوکار خودتان را راه بیندازید، قدم دیگری هم هست: انجام کار بالای ۱٬۰۰۰ دلار «مجوز پیمانکاری» جداگانهٔ کسبوکار میخواهد — مجوز فردی Tradesman بهتنهایی مجوز قرارداد بستن با مشتری نیست.
مسیر ویژه؛ اگر برقکار ایران هستید
اگر در ایران برقکار بودهاید — برق ساختمان، صنعتی، یا با مدرک فنیوحرفهای و سابقهٔ کارگاهی — مهارت دستتان واقعی است، اما روی کاغذ آمریکا هیچ معادلسازی خودکاری در کار نیست: مجوز یا مدرک ایران نه جای سابقهٔ مستند آمریکایی را میگیرد، نه جای آزمون را. نظام برق آمریکا بر کد ملی برق (NEC) و مقررات ایالتی و محلی بنا شده و با نظام استاندارد و آموزش ایران یکی نیست؛ پس حتی برقکار باتجربهٔ ایران هم باید کد آمریکا را از نو و دقیق یاد بگیرد. ترتیب واقعبینانهٔ کار چنین است:
یک. از پایین نردبان وارد کار شوید. تا پیش از مجوز، مسیر قانونی کار، کارآموزی یا دستیاری زیر نظر برقکار دارای مجوز نزد یک پیمانکار دارای مجوز است. همین دوره هم هدر نمیرود: ساعتهایش سابقهٔ عملی پروندهٔ Journeyman است و همزمان کد و رویهٔ آمریکایی را سر کار یاد میگیرید.
دو. سابقهٔ ایران را به «سابقهٔ قابل اثبات» تبدیل کنید. فرم ویرجینیا راه سابقهٔ محض را باز گذاشته است — تا هشت سال سابقهٔ عملیِ تأییدشده توسط افرادی که کار متقاضی را دیدهاند، در ترکیب با ساعتهای آموزش حرفهای. این یعنی سابقهٔ مستند ایران (گواهیهای اشتغال، سابقهٔ بیمه، مدارک فنیوحرفهای با ترجمهٔ رسمی، و تأیید کتبی کارفرما یا ناظرانی که کارتان را دیدهاند) ممکن است بخشی از پروندهتان شود؛ اما تصمیم نهایی با DPOR است و هیچ تضمینی در متن مقررات برای سابقهٔ خارجی وجود ندارد. اقدام عملی: پیش از هر هزینهای، ترکیب دقیق مدارکتان را کتبی از DPOR بپرسید و پاسخ را نگه دارید. راه تحصیلی هم باز است: اگر کارشناسی مهندسی مرتبط (مثلاً برق) از ایران دارید، مسیر «کارشناسی مهندسی + یک سال سابقه» روی کاغذ کوتاهترین ترکیب فرم است — بهشرط پذیرش مدرک و سابقه از سوی هیئت.
سه. زبان، هم برای آزمون هم برای کارگاه. آزمون فقط انگلیسی یا اسپانیایی است و کتابباز بودنش آن را آسان نمیکند: ۷۰ پرسش کد در ۲۱۰ دقیقه یعنی سرعت خواندن و پیدا کردن مادهٔ درست در کتاب NEC. در کارگاه هم دستورها، نقشهها و هشدارهای ایمنی انگلیسیاند. برای برقکار ایرانی، انگلیسیِ فنیِ این رشته بخشی از خود حرفه است، نه مهارت جانبی.
چهار. سابقهٔ ایران کجا واقعاً به کار میآید؟ در استخدام و در سرعت یادگیری. پیمانکاری که برقکار باتجربه کم دارد، برای کسی که واقعاً سیمکشی و تابلو و عیبیابی بلد است ارزش قائل است؛ سابقهٔ ایران احتمالاً شما را کارآموز بهتری میکند و ارتقای دستمزدتان را تندتر — اما سقف قانونیتان را همان مجوز تعیین میکند، نه سابقهتان.
کجا کار پیدا میکنید؟
طبق آمار BLS (۲۰۲۵)، ۶۶ درصد برقکاران نزد پیمانکاران برق و سیمکشی کار میکنند — شرکتهایی که پروژهٔ ساختمانی و خدماتی میگیرند — و پس از آن خوداشتغالها ۷ درصد، تولید ۶ درصد، دولت ۳ درصد و خدمات کاریابی ۲ درصد قرار دارند. در عمل، سه بازار اصلی دارید: ساختوساز (مسکونی و تجاری؛ چرخهاش با بازار مسکن و نرخ بهره بالا و پایین میرود)، صنعتی و تولیدی (نگهداری کارخانه و خط تولید؛ معمولاً باثباتتر)، و خدمات و تعمیرات (کار روزمرهٔ خانهها و کسبوکارها). برای منطقهٔ ما یک بازار چهارم هم با سرعت در حال بزرگ شدن است و خود BLS در چشمانداز این شغل صریحاً نامش را میبرد: دیتاسنترها و زیرساخت برقِ هوش مصنوعی — ویرجینیای شمالی یکی از بزرگترین قطبهای دیتاسنتر جهان است و اتصال و نگهداری این حجم برق، کار برقکار است. در کنارش، اتصال نیروگاههای خورشیدی و بادی و نوسازی شبکهٔ برق هم از موتورهای تقاضای دههٔ آیندهاند.
حقوق واقعی؛ عددها چه میگویند؟
میانهٔ حقوق سالانهٔ برقکار در کل آمریکا در مه ۲۰۲۵ ۶۳٬۱۹۰ دلار (ساعتی ۳۰٫۳۸ دلار) بود؛ حدود ۲۴ درصد بالاتر از میانهٔ همهٔ مشاغل (۵۰٬۹۸۰ دلار). دامنه پهن است: ۱۰ درصد کمدرآمدتر کمتر از ۴۲٬۶۴۰ دلار میگیرند، نیمهٔ میانی بازار بین ۴۹٬۴۳۰ تا ۸۳٬۹۴۰ دلار قرار دارد و ۱۰ درصد پردرآمدتر از ۱۰۸٬۵۱۰ دلار عبور میکنند. صنعت هم حقوق را جابهجا میکند: میانه در نهادهای دولتی ۷۹٬۸۲۰ دلار و در تولید ۷۴٬۵۵۰ دلار است، اما در خود پیمانکاران برق — بزرگترین کارفرمای این شغل — ۶۱٬۵۷۰ دلار.
دو نکتهٔ صداقت آماری: نخست، این ارقام فقط کارکنان حقوقبگیر را میشمارند (شمار OEWS: ۷۵۷٬۲۲۰ نفر) و اضافهکاری در آنها نیست؛ برقکار پروژهای در عمل اغلب اضافهکاری دارد و دریافتی سالانهاش میتواند از میانه بالاتر باشد. دوم، برآورد پایهٔ اشتغال BLS (۸۲۱ هزار شغل در ۲۰۲۵) خوداشتغالها را هم شامل میشود؛ اختلاف دو رقم، همین گروه است — و درآمد برقکار مستقلِ پیمانکار، «حقوق» نیست و با این جدول قابل مقایسه نیست.
چشمانداز این قسمت، قویترین چشمانداز سری ما تا امروز است: BLS رشد ۹ درصدی اشتغال در ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۵ را پیشبینی میکند — سه برابر میانگین همهٔ مشاغل و «بسیار سریعتر از میانگین» به تعریف خود BLS — با افزایش ۷۵٬۹۰۰ شغل و بهطور متوسط سالانه حدود ۷۲٬۷۰۰ فرصت شغلی که بخش بزرگش از بازنشستگی و ترک شغل میآید. پیام عددها: این شغل هم امروز کمبود نیرو دارد، هم موتور تقاضای یک دههاش (برقرسانی به اقتصاد دیجیتال و نوسازی شبکه) از جنس مد زودگذر نیست. (منبع همهٔ ارقام این بخش: BLS، دفترچهٔ چشمانداز شغلی و دادههای OEWS، ۲۰۲۵)
کدام ایالتها بیشتر (و کمتر) میدهند؟
میانهٔ حقوق برقکار از ایالتی به ایالت دیگر بیش از دو برابر فرق میکند (دادهٔ رسمی OEWS اداره آمار کار، مه ۲۰۲۵، کد شغلی 47-2111):
پنج ایالت پردرآمد:
۱. اورگن: ۱۰۱٬۳۱۰ دلار
۲. ایلینوی: ۹۹٬۵۶۰ دلار
۳. هاوایی: ۹۶٬۴۶۰ دلار
۴. واشنگتن: ۹۵٬۲۲۰ دلار
۵. آلاسکا: ۸۹٬۴۴۰ دلار
ناحیهٔ کلمبیا (واشنگتن دیسی) با میانهٔ ۷۸٬۹۷۰ دلار بالای بیشتر ایالتها میایستد، اما ایالت نیست؛ بازارش به پایتخت و پروژههای فدرال گره خورده است.
لنگر محلی ما: ویرجینیا با میانهٔ ۶۲٬۹۰۰ دلار اندکی پایینتر از میانهٔ ملی (۶۳٬۱۹۰ دلار) میایستد — اما این میانگین کل ایالت است. در کلانشهر واشنگتن–آرلینگتون–الکساندریا، جایی که بیشتر خوانندگان ما زندگی میکنند و قطب دیتاسنترها هم همانجاست، میانه به ۷۵٬۹۳۰ دلار میرسد؛ یعنی در این شغل، «کدام گوشهٔ ایالت» تقریباً ۱۳ هزار دلار در سال میارزد.
پنج ایالت کمدرآمد:
۱. آرکانزاس: ۴۹٬۰۷۰ دلار
۲. آلاباما: ۵۵٬۶۹۰ دلار
۳. کارولینای شمالی: ۵۶٬۸۰۰ دلار
۴. فلوریدا: ۵۷٬۲۵۰ دلار
۵. جورجیا: ۵۸٬۳۲۰ دلار
دو هشدار همیشگی این جدول: اینها «میانهٔ» کل شاغلان هر ایالتاند — کارآموز و Master کنار هم — نه حقوق شروع و نه نرخ Journeyman؛ و رقمهای بالای اورگن و ایلینوی با بازارهای بهشدت اتحادیهای و هزینهٔ زندگی و قواعد مجوز خاص خودشان همراهاند — عدد اسمی بزرگتر همیشه قدرت خرید بیشتر نیست.
روی دیگر سکه
تصویر کامل بدون هزینههای این شغل ناتمام است. نخست، خطر: خود BLS صریح میگوید کار با برق ذاتاً خطرناک است؛ برقگرفتگی، سقوط از ارتفاع، سوختگی و آسیبهایی که میتوانند کشنده باشند، ریسک پسزمینهٔ ثابت این حرفهاند و انضباط ایمنی در آن تزئینات نیست. دوم، فرسودگی جسمی: ایستادن و زانوزدن طولانی، فضای تنگ و خفه، کار در گرما و سرما و بلند کردن قطعات سنگین. سوم، زمان: چهار تا پنج سال کارآموزی یعنی چهار تا پنج سال حقوقِ پایینتر از میانه؛ این مسیر «سریع» نیست، «بدون بدهی» است — تفاوتش را با قسمت رانندهٔ کامیون (چند ماه تا اولین حقوق کامل) صادقانه ببینید. چهارم، چرخهٔ ساختوساز: بخش بزرگی از استخدام این شغل به ساختوساز گره خورده و در رکود مسکن، پروژهها اول از همه کم میشوند؛ کار صنعتی و خدماتی و دیتاسنتری این نوسان را کمتر دارد. پنجم، برای تازهوارد ایرانی: آزمون فقط انگلیسی/اسپانیایی، کد کاملاً متفاوت، و سابقهای که پذیرشش در پروندهٔ مجوز تضمینی نیست — هر سه در بخش مسیر ایرانیان گفته شد. و سرانجام، اضافهکاری در این شغل «رایج» است (تصریح BLS): درآمد بالاترِ سالهای پرکار، اغلب با عصر و آخر هفته خریده میشود.
جمعبندی؛ این مسیر برای چه کسی میارزد؟
برقکاری در آمریکا از معدود مسیرهایی است که بدون دانشگاه و بدون بدهی دانشجویی به میانهٔ ۶۳٬۱۹۰ دلاری میرسد و چشماندازش — رشد ۹ درصدی تا ۲۰۳۵ — قویترین چشمانداز چهار قسمت سری ماست. بهایش را با زمان و بدن میپردازید: چهار تا پنج سال کارآموزی و کاری که خطر و فرسودگیاش واقعی است. برای خوانندهٔ ایرانی، جمعبندی سهخطی است: اگر ساکن آمریکا هستید، کارآموزی ثبتشده (اتحادیهای یا پیمانکاران) کمهزینهترین شروعِ مطمئن است و در ویرجینیای شمالی، موج دیتاسنترها باد موافق این انتخاب است؛ اگر برقکار ایران هستید، سرمایهتان مهارت دستتان است، اما پروندهتان را روی «سابقهٔ قابل اثبات + پذیرش کتبی DPOR + آزمون انگلیسی NEC» ببندید، نه روی امید به معادلسازی خودکار؛ و در هر دو حالت، مجوز ایالت مقصد را از روز اول هدف بگیرید، چون در این شغل سقف قانونی درآمد همان یک کارت است. آنچه قطعی نیست، ویرایش جاری NEC در آزمون و هزینههای DPOR است؛ پیش از اقدام، فرم جاری DPOR و بولتن جاری PSI را دوباره بررسی کنید.
منابع:
- اداره آمار کار آمریکا (BLS)، «Electricians»، دفترچهٔ چشمانداز شغلی — دادههای مه ۲۰۲۵ و پیشبینی ۲۰۲۵–۳۵ (بازبینی ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶): https://www.bls.gov/ooh/construction-and-extraction/electricians.htm
- اداره آمار کار آمریکا (BLS)، آمار اشتغال و دستمزد شغلی (OEWS)، مه ۲۰۲۵ — میانهٔ حقوق برقکاران (کد 47-2111) به تفکیک ایالت؛ جداول ایالتی O*NET OnLine بر پایهٔ دادههای BLS ۲۰۲۵: https://www.onetonline.org/link/localwages/47-2111.00?st=VA
- اداره مقررات حرفهای و شغلی ویرجینیا (DPOR)، هیئت پیمانکاران — فرم رسمی درخواست آزمون و مجوز Tradesman (A501-2710EXLIC، نسخهٔ ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶): https://www.dpor.virginia.gov
- آییننامهٔ اداری ویرجینیا، 18VAC50-30-100، سقف هزینههای آزمون Tradesman: https://law.lis.virginia.gov/admincode/title18/agency50/chapter30/section100/
- بولتن اطلاعات نامزدهای آزمون Tradesman ویرجینیا (DPOR/PSI، ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۶) — جزئیات آزمون Journeyman برق (۷۰ پرسش، ۲۱۰ دقیقه، ۴۹ پاسخ درست، NEC 2020)
- IBEW Local 26 / کمیتهٔ مشترک کارآموزی و آموزش واشنگتن، صفحهٔ رسمی برنامههای آموزشی (برنامهٔ پنجسالهٔ Inside Wireman: ۸٬۰۰۰ ساعت کار + ۹۰۰ ساعت کلاس، بدون شهریه؛ بازبینی نوامبر ۲۰۲۶): https://ibewlocal26.org/join-as-individual/training/
جعبهٔ پیگیری سری: قسمتهای قبلی این سری — «پرستار شدن در آمریکا از صفر تا صد»، «حسابدار شدن در آمریکا از صفر تا صد؛ از دفترداری تا مجوز CPA» و «رانندهٔ کامیون شدن در آمریکا از صفر تا صد؛ گواهینامهٔ CDL» — و قسمتهای بعدی «داستان یک شغل؛ از صفر تا صد» (قسمت بعد: برنامهنویس) را در بخش «زندگی و پول در آمریکا»ی سایت اتاق تحلیل اقتصاد آمریکا بخوانید و در اینستاگرام @useconomyanalysis دنبال کنید.
عکس: دست برقکار در حال کار روی تابلوی مدارشکن (Pixabay از Pexels).